Dzięki swojej budowie polecany jest zwłaszcza początkującym, bo w znacznie mniejszym stopniu niż gryf prosty obciąża nadgarstki ćwiczącego. Z tego samego powodu sprzęt siłowy nadaje się do treningów osób zaawansowanych, ale borykających się z kontuzjami lub przetrenowaniem.
- Gryf pozwala skutecznie wymodelować górne partie mięśni: klatkę piersiową, biceps, triceps czy przedramiona.
- Średnica części chwytnej gryfu wynosi 28 milimetrów, co gwarantuje dużą wytrzymałość oraz wysoki komfort ćwiczeń.
- Gryf jest chromowany, więc nawet przy intensywnym użytkowaniu zachowa dobry wygląd i będzie stanowił świetne uzupełnienie wyposażenia siłowni.
- Średnica tulei wynosi 50 milimetrów, dzięki czemu gryf pasuje do wszystkich obciążeń olimpijskich.
W gryfach Eurosport-fitness zastosowaliśmy rozwiązania, które mają duży wpływ na użytkowanie, a także na trwałość gryfu.
Tuleja na obciążenia obraca się na gryfie na 2 łożyskach igiełkowych, które zapewniają bardzo płynny i szybki obrót, nawet przy treningu z bardzo dużym obciążeniem. Przy okazji chronią nadgarstki przed kontuzjami podczas dynamicznych rotacji. Wytrzymują też nagłe, dynamiczne obciążenia, np. rzucanie sztangą.
Przy ciężkich treningach są dużo lepszym rozwiązaniem, niż łożyska kulkowe, które kręcą się swobodnie przy mniejszych ciężarach, ale pod bardzo dużym naciskiem mogą obracać się bardziej „skokowo”.
Tuleja na obciążenia jest zabezpieczona przed zsuwaniem się z głównego pręta za pomocą tzw. półpierścieni i dodatkowej mosiężnej tulei. To świetne rozwiązanie konstrukcyjne, stosowane w gryfach premium.
Jakie zalety mają półpierścienie?
- Blokują tuleję na całym obwodzie. W przeciwieństwie do śrub, nie ma ryzyka, że gwint się zerwie lub „wyrobi” podczas uderzenia sztangi o ziemię.
- Bardzo sztywno blokują ruch tulei wzdłuż gryfu. Tuleja kręci się płynnie wokół łożysk igiełkowych, ale nie przesuwa się na boki, nie stuka, nie ma luzów.
- Biją na głowę śruby imbusowe, które mogą odkręcać się od drgań. Rzucenie takiego gryfu z wysokości grozi uszkodzeniem gwintu i zsunięciem się tulei z obciążeniem. W przypadku zabezpieczenia półpierścieniowego takiego ryzyka nie ma.
- Są również lepszym rozwiązaniem, niż tzw. seger (pierścień z dwoma otworami na szczypce), który z czasem – pod wpływem tysięcy uderzeń – może się wygiąć, wyskoczyć z rowka lub poluzować.
